mal insanlar

Beyinlerini kendileri doldurmamışlardır. Okudukları kitaplar da hiçbir zaman düşünsel olarak 1. el olmaz; genelde arkadaştan, eşten dosttan, gazeteden görmüşlerdir. Bunun yanında, fikirlerini değiştirecek argümanları kabul etmezler. Bu argümanları hissettikleri anda savunmaya geçerler; değişime açık değillerdir. Sonuç olarak çürüyorlardır. Doğdukları günden itibaren geriye doğru koşuyorlardır. Bir adalet anlayışları gelişmiştir, ancak açıklama ister. Yani ''evet, adalet var; ancak...'' diye devam ederler. Böylece, yönetenler için kullanışlı insanlardır kendileri.

Kitapları gibi, düşünceleri de orijinal değildir. Aileden kalma, alıntı, çalıntı fikirleri taşıyorlardır. Ancak yanlış anlamayalım; bunlar onlara göre çalıntı değil; aktarılması gereken değerlerdir. 20. yüzyıl gelir, 21. yüzyıl geçer; ancak bunlar aktarılmalıdır. Tüm inanç sistemlerinin ayakta kalmasının şifresi de budur: sorgulamalara engel olmak ve toplu bir bilinçaltı yaratmak. Mal insanların, direkt olarak belirli bir inanç sistemine dahil olduğunu söylemiyorum; ancak inanç sistemlerinin mal insanları sevdiğini söylüyorum. Zira inanç sistemlerinin artık bir işe yaramadığını anlayan ve içeriden dışarıya çıkan insanlar da mevcut.