tipsiz olmak

sanırım bende bu gruba dahilim.hayattan umudumu kesmiş vaziyetteyim.arkadaşlarım kızlarla kafelere falan gidiyor bense tek başıma oturuyorum sadece.çok kötü bişey bu tipsizlik..

yakışıklı biri tanımadığı bir kıza yol sorsa ya da ne bileyim ufak bi istekte bulunsa kız içine düşecekmiş gibi bakıyor ona,mimikleriyle vücut diliyle adeta ona kur yapıyor.fakat soruyu soran tipsiz biri olunca soğuk bakışlar,soğuk bir ses tonu ve biran önce sizden uzaklaşmak istediğini belirten mimiklerle cevap veriyor,tipsizliğiniz aşırı boyuttaysa hiç yüzünüze bile bakmadan direk bilmiyorum diye geçiştiriyor hatta bazen cevap bile vermeden uzaklaşıyor.

sonra sen gel avut kendini tipsizim ama şöyleyim böyleyim diye...

edit: tipsiz değilim, yalnızca empatiydi.