tol

tol, son yılların en iyi kitabı. yüksek volumele başlıyor roman; 'devrim vaktiyle bir ihtimaldi ve çok güzeldi' bundan sonrasının pek sönük, tutarsız olacağını düşünüyorsunuz, böyle bir cümleyle başlayıp kitabın sonuna kadar o atmosferi korumak her babayiğitin harcı olması gerek ama o harç murat uyurkulak'ta var, sözünün altında hiç kalmadan sürdürüyor kitabını. Diyaloglar dahiyane, ajitasyonsuz, duygu sömürüsü yapmadan bir siyasi roman yok yok bir intikam romanı nasıl yazılır tol'da. 'Bir ihtimal olduğunda devrim, ne kadar da güzel' diye şak diye bir tokat yanağınıza, kitap bitiyor. Sahi devrim ihtimali bile güzel değil mi?
Uyurkulak, Atay'a, Tanpınar' Atılgan'a şık bir göz kırpıyor. ivedilikle edinin vesselam