rasim abla

bu sözlüğe birşeyler katmaya çalışmış bir yazar.
daha doğrusu sözlükle karşılıklı birbirlerine birşeyler katmışlardır. bilen bilir, bu nickim yenidir, daha önce başka bir nickle yazardım. bayadır yazarım aslında bu sözlükte.
bu sözlüğün bana kattıklarından bahsedersem az çok; çok güzel dostluklar kurdum burada, günlük hayatta bu kadar derinlemesine muhabbet edemeyeceğim insanlarla muhabbet ettim, farklı kesimlerden insanlar tanıdım, bazen güldüm, bir kere de ağladım *, birçok şey öğrendim falan filan.
benim sözlüğe kattıklarım da, birkaç bilgi içerikli entry ve belki birkaç insanın bazı konularda düşünmesini sağlayabildiysem ne mutlu bana.
kırgınlıklarım yok demeyeceğim, kırgınlıklarım var, olmaz mı hiç. kırgın ayrılıyorum sözlüktten hatta biraz. ama olsun. güvenimi kıran insanlar oldu. affediyor muyum, bilmiyorum.
birileri zafer naraları atabilir gidişim üzerine, birileri de üzülebilir belki.
vedalaşmadığım dostlar varsa affola, ani oldu gidişim, bu entry hepinize bir veda yazısı olsun.
son entrym kendi nickaltıma olsun istedim. neden, çünkü manyağım. *.
lan şu an farkettim, duygusal ağlamaklı falan bir veda yazısı yazamıyor muşum. neyse bunla idare ediverin.
rasim abla dokuzuncu nesil silik yazısını gördüğünüzde, aa bu sabırlı, terbiyeli, saygılı bir insan evladıydı neden silik yedi ki diye düşünmeyesiniz diye yazıyorum bu veda entrysini. kendim gidiyorum yani bilesiniz. bir de vedalaşmadığım dostlara yazıyorum.
bütün gün online listesinde duran bir rasim abla eksiliyor sözlükten gençler, ve itiraf ediyorum seri artı oy veren melek bendim. heheh.
neyse, not olarak düşmek isterim ki gidişimden kimse sorumlu değildir, birileri üstüne alınıp sevinmesin hemen. bir süredir düşündüğüm bir mevzuydu, hem bir takım şerefsizlikler hem de sözlüğün zamanımı fazlaca kaplıyor oluşu.
son olarak; tanışmama vesile olduğu güzel insanlar için sözlüğe müteşekkirim.

bu da rasim ablanızın son entrysi idi. şimdi silik yazısını beklemek düşer bize.
hoşçakalın dostlar.