serdar demirel

partisinin hakkında yazdığı bilgi:

"ölüm orucu direnişçisi serdar demirel, 7 ocak’ta zorla müdahale işkencesiyle katledildi.
serdar demirel, 9 mayıs 2005’te 12. ölüm orucu ekibi direnişçisi olarak başlamıştı ölüm orucuna. 200’lü günlerindeki açlığı boyunca hücre hücre erimişti. artık, “direnme hakkını” yoketmek isteyen iktidarın zorla müdahalesi her an ihtimal dahilindeydi. serdar demirel, işte bu politikaya karşı, daha önce de bazı direnişçilerin yaptığı gibi, direnme hakkını savunmak, tecrit ve sansür duvarlarını parçalamak için bedenini tutuşturmaya karar verdi.
18 aralık 2006: serdar demirel, bulunduğu hücresinde bedenini tutuşturdu. ancak eylemi hapishane idaresi tarafından fark edildi ve müdahale edildi. revire kaldırılan serdar demirel’in sadece ellerinde ve kulaklarında hafif yanıklar vardı.
7 ocak 2006: serdar demirel, işkencecilerin her yanını kesip delerek zorla besleme girişimlerine karşı direnişini sürdürüyorken, son yapılan zorla “tıbbi” müdahaleyle katledildi. serdar demirel de toprağa serpilen tohumlardan biriydi. tohum, onun yüreğine, devrimcilerin 1970’lerde faşizme, emperyalizme karşı kahramanca mücadele ettiği yıllarda serpilmişti. tohumların fidana durması ise, devrimci solcuların 12 eylül’e karşı direnişinde, özel olarak da 1984 ölüm orucu dönemindedir. sonrası fidanın boy vermesi dönemidir. ve o, 17 yıllık devrimci yaşamını bir feda direnişçisi olarak tamamladı.

serdar demirel, 3 eylül 1964 çankırı doğumludur. orta halli bir memur ailesinin çocuğudur. yaşamının büyük bölümü istanbul’da geçti. ailesi ve çevresinin devrimci, demokrat yapısı nedeniyle devrimci düşüncelere her zaman yakın oldu. istanbul’da yeni levent lisesi’nde öğrenciyken devrimcilerle iç içeydi. örgütlü olmamakla beraber, mücadelenin içindeydi. direnişlerde, boykotlarda yer aldı... ağabeyi 12 eylül yıllarında tutsaktı. soran herkese, "kan bağıyla devrimci solcuyum" derdi. hapishanelerdeki irade savaşının cisimleştirdiği kararlılık, cüret, haklılığa ve meşruluğa inanç, onun kendi kişiliğinde de somutlanmaya başladı. artık sadece kan bağıyla değil, her şeyiyle devrimci olacaktı.
1989’da örgütlü bir devrimci solcu oldu. daha sonra silahlı devrimci birlikler’de istihdam edildi. halk düşmanlarına karşı halkın adaletinin temsilcisi olarak mücadelede yerini aldı.
1991 haziran’ında tutsak düştü. 15 gün boyunca işkencelerden geçirildi. "devrimci sol sdb üyesi olmak"tan malatya dgm’de yargılandı ve müebbet ağır hapis cezası verildi. 19 aralık 2000 katliamına kadar malatya, bursa, yozgat, ordu ve bartın hapishanelerinde kaldı.
17 yıllık devrimci yaşamının 14 yılını tutsaklıkta geçirdi.
5 yıldır sincan 1 no’lu f tipi’nin hücrelerindeydi."

kendisini yakmasına rağmen ölmeyip devletin tıbbi müdahalesiyle hayatını kaybetmesi manidardır.