yılbaşında yalnız olacaklara tavsiyeler

hey, yılbaşında yalnız olacaklar!

siz yalnızsınız. evet beni yanlış duymadınız. yalnızsınız. bunu kabullenmenizin zamanı geldi. lütfen hala ''ben yalnız olmayı seçiyorum'' bahanesine sığınmayınız. ya da tam tersi, neden yalnız olduğunuzu sorgulayıp depresyona girmeyiniz. zaten depresyondasınız, biliyorum. kendinizde sürekli suç aramanıza gerek yok. neyseniz o'sunuzdur. demiyorum ki rahat olun, çaba göstermeyin. sadece kabullenin diyorum. yalnızlığınıza sarılmayı kabullenin.

amerikan dizilerinde, filmlerinde, orda burda gördüğünüz, kaliteli yalnız adam karakterlerinin, christmas'ta herkes coşarken, yalnız adam montuyla, hafif ak düşmüş saçlarının kara teslim olduğu o duygusal anları nasıl büyük bir hayranlıkla izlediğinizi bilmiyorum sanmayın. o karizmatik yalnız adamlar ki, gidip başroldeki kadına ''gel gidelim bize, karışık kuruyemiş, viski de var'' deseler, mutluluğun(?) -ki mutluluk görecelidir burda- dibine vururlar, yalan mı! ama demiyorlar işte. bu nedenle kaliteli, karizmatik ve yalnız adam olanlar onlar. diyeceğim şu ki; siz ki hatta biz ki, bu adamları hayranlıkla izledik. peki şimdi ''yalnız olmayı seçmek'' veya ''yalnızlık depresyonuna girip ağlamaktan beter olmak'' nedir?

doğru olanı yapın. yalnızsınız. kabullenin. bu bir seçim değil. belirli şartlar, geçmişteki seçimlerinizle sizi buna sürükledi. belki gurur, pişmanlık, hayattan sıkılma gibi nedenlerle buradasınız. önce nedenlerinize odaklanın. onları benimseyin. sonra da yalnız olun adoslar. şikayet etmeden, övünmeden..