helplessness blues

çok çok güzel bi albüm öncelikle. dinlemeye doyulamayan cinsten, ama albüme adını veren şarkı o kadar güzel bi şarkı ki anlatacak kelimeler bulamıyorum o derece muhteşem. sanki bi yerde-bi şehirde çok güzel zamanlar geçirdikten sonra mutlu bi şekilde ayrılıyormuş hissi veriyo şarkı bana. o günlerin bir daha gelmeyeceğinin farkında ama yaşadıklarından zerre pişmanlık duymayan, geride bıraktığı çok güzel anıları anımsayarak gülümseyen birinin duygu yoğunluğunu yansıtıyo sanki. şarkının sözleriyle çok alakalı diyemeyeceğim söylediklerimin ama bende uyandırdığı his bu şekilde. çok güzel ya.

i was raised up believing,
i was somehow unique
like a snowflake distinct among snowflakes,
unique in each way you can see.

and now after some thinking
i'd say i'd rather be
a functioning cog in some great machinery,
serving something beyond me.

but i don't, i don't know what that will be,
i'll get back to you someday soon you will see...

what's my name? what's my station?
oh, just tell me what i should do!
i don't need to be kind to the armies of night
that would do such injustice to you;

or bow down, and be grateful,
and say "sure take all that you see"
to the men who move only in dimly-lit halls
and determine my future for me...

and i don't, i don't know who to believe;
i'll get back to you someday soon you will see...

if i know only one thing,
it's that every thing that i see
of the world outside is so inconceivable
often i barely can speak...

yeah, i'm tongue tied and dizzy,
and i can't keep it to myself;
what good is it to sing helplessness blues?
why should i wait for anyone else?

and i know, i know you will keep me on the shelf,
i'll come back to you someday soon myself...

if i had an orchard,
i'd work till i'm raw...
if i had an orchard,
i'd work till i'm sore...

and you would wait tables,
and soon run the store...

gold hair in the sunlight,
my light in the dawn...
if i had an orchard,
i'd work till i'm sore...

if i had an orchard,
i'd work till i'm sore...

someday i'll be
like the man on the screen...