v for vendetta

beyaz perdeye başarılı aktarılmış, biraz da -her türden insan izlesin diye mi artık, bilinmez- izleyiciye gerizekalı muamelesi yapmış filmdir.

önce st. mary ve threewater olaylarına bakıyorsunuz: çarpıcı, insanın vicdanını acıtan insanlık ayıbına yön veren başarılı dram sahneleri, valerie'nin iç sızlatan mektubu vs.

bir de asıl sağlam bitmesi gereken son sahnelere bakıyorsunuz: v'nin evey'e ilan-ı aşk etmesinde ki gereksizlik, her mesaj veren sahnede belki izleyici anlamamıştır diye verilen mesajı gösteren flashbackler vs.

evet evet, şuan bi' kez daha emin oldum ki kendi kalitesini kendisi düşürmüş filmdir.