dolasik

Akşama erken gelirim nasılsa sevgilim yok
korsan bir keder kesmezse yolumu
Nasılsa kedi yumağı yalnızlık bu
çözmeye kalktıkça düğümlenirim

Kısa günün karanfili olur mu, olur
-Bencileyin sevinci bodur, gözü tok-
Gayri bütün çiçekleri tek adla çağırmalı
Balkonlara danışmalı, unutmabeni nasıl durur

Ha hah ha, unutmak için bir şemsiye bellek çıkmazında!..
Sıkıştım mı Yağmurla aldattım seni! der kurtulurum
Kendime yazdığım mektuplar da yorulur sonunda

Akşama erken gelirim aşk diye bir bahane
olmaz artık / Kentin dudağına kıstırdığı izmaritten
yakarım müzmin öfkemi külüyle savrulurum

Haydi bakalım çenebaz gece, doooğru evine!

(bkz: AHMET GÜNBAŞ)