govdeme dokunmak

Kumlara dokunurken
Yitirilmis güzleri geri verecek gibi
Sessizligimi bozuyor
Kopup gelen o sarisin ugultular
Narlarin çatlagi
Çaglayanlari emziriyor gibi
Derinlik sanki gözlerinde gizli
Her yolculugun yitik çocuguydum.

Kumlardaki ayak izlerim
Ele vermese beni,
Ayva kokularini unutmustum
Odalari giyinince anladim
Pencereler yildizli göklerimdi,
Uzaklarda;
Sögütlerin diplerinden
Agir agir akan kirgin irmaklar
Varilmazin tek yolcusu;
Acili derelere dokundukca
Mese yapraklari çizip geçiyor
Gözlerime millemis uykuyu;

Dagilmis sayfalarda
Benek benek günesin izleri
Dallari savrulan koca bir agaç
Ormana dokunur gibi dudaklarim
Bir yudum su,
Öyle geçiyor kumlarimdan;
Içtikce kizilliklara gömülü
O vadi,
Çatlayan narlarimi bekliyor
Yorgun kara bir trenden sarkan
Akasya çiçegi gibi
Gövdem seni. *

(bkz: Asim Öztürk)