zayıf insanların ciddiye alınmaması

çok net göze çarpan bir durum olmamakla beraber dikkatli gözlerin hemen yakalayabileceği durumdur. bu entry özneldir. kesinlikle bu durum böyledir demek tabii mümkün değil ama özellikle aşırı zayıflık problemi yaşayanlar anlayabilirler anlamak isterlerse. semiz arkadaşların kafadan "hadi lan oradan" ları çok önem taşımıyor açıkçası.

bütün çocukluğunu ve ergenliğini aşırı zayıflıkla mücadele ile geçiren hak ettiği kilolara ancak evlenince kavuşan 78 kiloluk bir arkadaşınız konuşuyor burada. 20 yaşındayken 1.78 boya karşılık 50 - 52 kiloydum. halen şişko değilim tabi ama çok memnunum. anlayacağınız çok çektim ama çevremizde de vardır benim gibi bu durumdan muzdarip onlar daha çok anlar.

bir ortama girdiğimde fizyolojik olarak kötü durumda olmanın sancılarını hep yaşadım. zayıf olmama rağmen becerikli ve kuvvetli biri olsanız dahi (kilonuza göre) çok ciddiye alınmaz söyledikleriniz. mesela en önemlisi ev taşımaya kimse çağırmaz. çağırsa da fasulye muamelesi yaparlar. haydi bisikletle bu pazar sabahtan çıkalım uzaklara gidelim derseniz. yorulmaz mısın derler? tabii yakından tanıyanlar bu muhabbetleri yapmaz yeni tanıştıklarınız, az tanıyanlar falan yapar.

zaten çok zayıf olduğum için sosyal aktivitelerin,çok yetenekli olmama rağmen okul takımlarının sınıf futbol maçlarının hep dışında kaldım. "şimdi bir şey olur sana" dediler hep. benden bahsederlerken hep zayıf çocuk derlerdi. "zayıf çocuk vardı ya hani hatırladın mı ? " haa o mu ? "bildim yazık ya?"

grupça başımızdan kötü bir hadise geçtiyse beni sorarlardı mesela ilk. "hayrola_genc'e bir şey oldu mu?"

şu an beden eğitimi öğretmeniyim ve bu konuya inanılmaz dikkat ediyorum. sadece zayıf değil aşırı şişman öğrencilerimi de okul takımlarının parçası yapıyorum. sen çok şişmansın ya da çok zayıfsın gibi kelimeleri kullanmıyorum. onların iç dünyasındaki etkileri tahmin edebiliyorum.

sabrettiniz, okudunuz. hürmetler.