big bang e inanmak

müsilmenlerin bir türlü idrak edemediği, -ya da kasten idrak etmediği- doğa hadisesine "inanmak"tır. beyinlerinde kavramları inanmak ve inanmamak olarak ayırmaktan başka bir çaresi olmayan zavallılar için kaçınılmaz bir sonuç olsa da, doğa olaylarını deneye, hesaba kitaba ve mantığa dayanarak "anlama"ya çalışmak derdinde olanların hiç bir tarafında değildir "big bang'e inanmak".

çok değil, sadece yüz yıldan bile daha kısa bir süre önce evren diye bilinen alemin çapı samanyolu ile kısıtlıydı. ayet sallaması değil, insan çabası olan bilim ve teknolojideki gelişmeler sonucu anlıyoruz ki, evrende milyarlarca galaksi var ve bunlar 13.7 milyar yıldır genişleyen, soğumaya başlayan ve istifini bozmadan aynı doğrultuda soğumaya devam eden, ve big bang diye adlandırılan "öncül" bir hadise veya hadiseler zincirinin neticesidir. big bang'de ne kadar enerji vardı ise evrende yine aynı miktar vardır, kaybolma veya eklenme yoktur -çünkü evren kapalı bir sistemdir, sadece formasyon ve ivmesi değişmiştir, sağa sola saçılmaktadır. big bang'den önce ne vardı, big bang hangi ortamın içine açılmaya başladı, bunları henüz bilmiyoruz. bir kere "önce" (zaman) ve "ortam" (mekan) kavramları bile zaten big bang sonrası evrimleşen evren sayesinde ortaya çıkmış. ama bil-mi-yo-ruz demek, zart diye "ha bunu allah yarattı" diye "inanmak" eylemini gerektirmiyor. zira daha önceki durumlara inanaydık bugünkü bilgiye erişemezdik. bugünkü big bang'e inanırsak daha ötesini araştıramayız, öğrenemeyiz, bu kadar net.

"big bang birdenbire yoktan herşeyin var edilmesidir" diye bir kavram hiç bir bilim literatüründe geçmez. geçemez, çünkü bilimin işi gücü, derdi tasası sadece ve sadece var olan doğa ve bunun işleridir, tarihidir, dinamikleridir, nereye gittiğidir. "yoktan varolma" diye dandik bir tanımlama ancak masal kitaplarına bilimsel destek arama derdinde olan din kafaların saplanabileceği bataklık bir düşüncedir. hiç bir haltın "yoktan" var olmadığı ama bir konumdan başka bir konuma dönüştüğü bir evrende ne halt yemeye big bang'in yoktan var olduğuna inanılsın ki? böyle bir inancı destekleyen ne gibi bir delil ya da gösterge var: hiç.

üstelik mantıklarına turp sıktıklarımın iddiasına göre allahları big bang'i yoktan yarattıysa ve 13.7 milyar yıl boyunca olan her hadise, atomlar, galaksiler, fiziki güçler, dünyadaki canlı hayat hiç bir yardım olmadan kendi devinimleri içinde dönüşebiliyorsa adama sormazlar mı "senin allah'ın bu eşitliğin neresinde" diye? eğer big bang allahları tarafından yaratılmış ve sonrasına müdahale edememişse, benim anladığım ya allahlarının basiretsiz olduğu, ya da big bang'den hemen sonra öldüğüdür.

aslında benim anladığım bunların hiçbiri değildir, bilimi kuran a uydurmaya çalışan sahtekarlardan benim anladığım odur ki, iman sahibine laf anlatmaya çalışanın aklı yoktur. "açın bir zahmet edin, okuyun, araştırın; "big bang" teorisi nasıl ortaya çıkmış, neyi anlatmaya çalışıyor, sallamadan önce lütfen bir düşünün" diyeceğim ama boş iş: doğaya bakıp "ahanda herşey ne kadar mükemmel" diyen maldan ne bekliyoruz ki ne alalım...