kazoo

Marmaris'te otelde müzik yaparken iyi müzik yapan abilerle tanışmıştım. işte onlardan birinin sahnesinde gördüm kazoo'yu. Böyle tanıştık. iyi bir Summertime solosu atıldı bu minik enstrümanla, orada aşık oldum. Metal renkli, mızıkaya benziyor, ama tamamen senin sesinin tonuna göre ses çıkarıyordu; yani üzerinde notalar için delikler yoktu. Çok basit ve eğlenceli göründü. 2011 Eylül ayı gibi Marmaris'ten izmir'e döndüm. Bir çok müzik markete sordum, bulamadım. Sonunda Basmane'de bir yerde plastik olanlarına rastladım. Elbette ben metal istiyordum ama bulabildiğim tek kazoo buydu. Aldım. Eve gittim ve eğlendim. Hatta o kadar heyecanlanmıştım ki eve gitmeden önce Basmane sokaklarında o Kazoo'yla garip sesler çıkarıp çevredeki insanların alaycı bakışlarına sebep olmuş olabilirim. Hayalimde piyanoda blues çalarken ağzımda kazoo'yla solo atmak vardı. Çabalarım sonuca ulaştı. Ancak bir süre sonra plastik Kazoo'nun sesi beni tatmin etmemeye başladı. Metal lazımdı. Gidip yeniden aradım. internette aradım. Ama Türkiye'de satışını bulamadım. Yalnızca plastikleri vardı. Böyle böyle Kazoo evde bir köşeye atıldı ve uzunca süre yerinden kalkmadı...

Aylar sonra bir gün annem odamı topladı.. ve Kazoo'm şimdi kayıp. Kazoo yok ve bu can acıtıyor. Onu özlüyorum. Benim küçük mavi plastik kazoo'm. Aylarca elime almadığım için üzgün olduğum kazoo'm. Raftan kalkıp nereye gittin sen?

Neyse,
Sanırım yeni bir tane alacağım.