sözlük yazarlarının itirafları

Bana bir şeyhler oluyor'daki bir replik çıkmıyor aklımdan; "Yaşamak dedim; tek marifetiniz, biraz özen gösteriniz!"
Altan Erkekli'nin sondaki konuşması bütünüyle hiç çıkmaz ya aklımdan her neyse,

Özen gösterme çabalarım hep canımı sıkıyor be sözlük.
iş hayatım olsun istemiyorum, yani düzenli bir işte çalışma mantalitesi bana göre değil biliyorum. Ne istediğimi de iyi biliyorum fakat bu şekilde bir yaşamı ailenin küçük çocuğu olarak kimseye izah edemiyorum. Çello öğrenip, ege'de yaşamak isterdim. Her sabah hafif zeytin yağı kokusuyla uyanmak. Sinirlendiğimde sığınabileceğim bir enstrüman, sevdiğimde çalabileceğim, derdimi tasamı paylaşabildiğim, karın tokluğuna keyif alarak çalabileceğim bir enstrüman ..
Gel gör ki dümdüz bir bölümde okuyorum. Bütün çabalarım, bölümü bitir diplomanı al sonra ne istiyorsan yap'larda. Aynı zihniyettir ki bana üniversiteye geçince rahatlayacaksın diyen.

Sevgi bağıyla bağlı olma konusuna girmiyorum bile, o kat be kat vahim durumda hem de sevdiğim tüm canlılarla ilgili olarak, çıkmaz bir sokak.

Geçen gün yine durduramadım kendimi, kendi kendimin sinirlerini bozdum sonra, gülmeye başladım sinirlerim bozulunca, üstüne kendimle dalga geçer gibi gülünce öyle, daha da sinirlendim haliyle.

ilk defa da bu kadar açıkça yazıyorum bunları, rahatlatsın diye, rahat battı diye değil.