korkarak yaşamak

Çok fazla düşünmekten belki de... Ölümü düşünmekten; geçmişi, geleceği, şimdiyi düşünmekten kaynaklanır. Korku, geleceğe dair planlarını siler atar beyninden, geçmişe saplanıp kalırsın. Ne kadar mutlu anın varsa, hepsini hüzünle anarsın. Hatırlanmak istenmeyen kötü anılar ise bir bir ortaya çıkar, daha da korkarsın, göğsüne bir bıçak saplanıyormuş hissi yaratır, nefes alamamaya başlarsın. Böyle yaşamaya alışmak mümkün değildir, bir an önce kurtulmak istersin; ama bir türlü başaramazsın... Çünkü hayata hep aynı açıdan bakıyorsundur. insanların eğlence kaynağı olarak gördüğü şeyler, senin korkuların olmuştur ve bu korkuları, kendinde bir şeyleri değiştirmeden aklından bir türlü kovamazsın. Tek çaredir değişim. Hayatı bütün zıtlıklarıyla kabul etmek gerekir; ancak o zaman anlamsız korku dolu düşünceleri yok eder, korkmadan yaşamayı öğrenebilir insan. Çünkü; hüzün varsa mutlulukta vardır, ölüm varsa yaşamda vardır, korku varsa cesarette vardır... Hayatı yaşanabilir kılan değerleri de bu zıtlıklardan temel alarak oluşturursun.