ben bu yazıyı kendime yazdım

kafamın içinde çok boyutlusun. her gece uyumadan önce kendini ve yaptıklarını tartmandan sıkıldım. bazen sesli konuşuyorsun ya, kendince kimsecikler çakmadı sanıyorsun, geçen gün ingilizce konuşurkene sen yine böyle, sesli sesli, acayip bakışlar yedin.

mezun olamadın ya, devlette kesiyor ya harçlığını, son bir bu ay alıcaksın ya o 260TLlik borç krediyi, koydu sana tabi. önceden mırın kırın ediyordun ya, fakir kalmak zor felan diye. işte şimdi fakirlik nasıl bir şeymiş onu gördün ya, macera hayallerini unuttun tabi.

bi ara okuldaki hocalara bile artistik yapıyordun ya, diyordun onlar benim peşimden koşsun, lan. bitirme alıcak hoca bulamaz haldesin, ortalama desen yerlerde, seni kovucaklar her biri kapılardan bunu köpek gibi biliyosun ya ve hala bilimsel bilimsel konuşabiliyorsun ilgi alanım bık bık diye, işte ben buna sinir oluyorum.

kendini intihar da edemiyorsun ya, buna bitiyorum.