sis ve gece

kitap uyarlamaları her zaman tedirgin eder insanı. özellikle de kitabı okuduysanız ve sevdiyseniz. bu da onlardan biriydi ve tedirgin olmakta ne kadar haklı olduğumu anladıkça kasvetim katmerlendi. romandaki örgüyü kurguya aktaramayan,sahneleri birbirinden kopuk sabır sınırlarını zorlayan filmin sonunu beklemek için hiçbir neden sunmayan bir filmdi. teknik hataları bir tarafa bırakırsak en basit senaryo yazım kurallarına bile (bkz: göster söyleme) uymayan biçimsiz birşeydi. hani kitaba bu kadar bağlı kalmak zorunda değildiniz neden bu kadar çaa sarfettiniz. ayrıca ahmet ümit in bu filmi beğenmesi ahmet ümit ve sinema üzerine tekrar düşünmeme sebebiyet verdi.
ezcümle bu kadar güzel bir kitap keşke böyle bir yönetmenin eline verilmeseydi dedirten yapıt.