tanrı

baş röntgencidir, izlemeyi çok sever çamurdan yaratıp yaratıp salar dünyaya. en çok kimleri çıplak seyretmekten zevk aldığını, ne tür insanlardan hoşlandığını, hangisini daha fazla sevdiğini merak eder dururum. rabbim en çok hangi sahneleri, hangi anları seyretmeyi sever acaba insanlı mı, hayvanlı mı veya zaten kader, alınyazısı olduğu için herşey, sonunda ne olacağını bildiği için canı çok sıkılıyodur ama en çok ta bütün insanları sever, onlara okumayı öğretip test yapmaya, dershane usulü mesajını göndermeye çırpınır durur. her sene aynı testi yapar, kimine kolay gelir kimi zorlanır, hasta olduğunda bile teste katılanlar daha fazla ödüllendirileceğini sanar. şeytan denen eşşeğin ziki, puşt, şerrefsiz meleğinin insanlarını ayartmasını izleer izleeer ve en sonunda ölünce cezasını insandan keser. affetmeye bayılır durmadan affeder; hanimiş benim kulum kölem insancıklarım bana bir iki kurban gönderin ordan akşama mangalım var diye, domuz eti pek sevmez midesine dokunur malum bi gaz çıkardı mı malum galaksiler oluşuyo, şimdi kim uğraşıcak iki tane daha kara delikle. inansan da inanmasan da, tanır mısın, tanışır mısın bilmem bi kere merhaba demişliği yoktur kimseye, bi gün görürsem sevip sevmemeye iyi bi kavga ettikten sonra karar verebilirim ama cleveland'a gitmem sorup da, tanımam etmem babamın oğlu mu, unumu o mu akıtıyo, vanminüt... kendisine tek sorum olurdu görsem, ağlaklık yapmadan adam gibi sorardım; hocam, seks nerede daha iyi acaba dünyada mı, oralarda bir yerde mi?