ben bu yazıyı sana yazdım

ben bu yazıyı sana yazıyorum baba,

sanki bundan sonraki bütün yazılarımı sana, senin için, yazacakmışım gibi.yokluğun öyle bir şey ki tarif edilemez bu.her yerde seni görmek, her yerde seni duymak, seninle varolmak, bedenin buradayken olduğundan daha çok hissetmek seni.her an...

bugün 1 sene oldu tam hatta bu saatlerde.dolabımda son giydiin atletin; üzerinde ecel terlerin...kokusu gitmesin diye her kokladıımda dua ediyorum.her gün resimlere bakıyorum.son söylediğin türküleri dinliyorum.her ne kadar sarılsamda bunlara; sana sarılamıyorum.

son gördüğümde seni; canın yanar diye korkumdan öpemedim bile, ben senin elini ne kadar tutmaya çalışsam da sen o gücü artık kendinde bulamıyordun...kalkacaksın dedim, cuma günü kep törenime geleceksin...beşiktaşın şampiyonluklarını kutlayacağız seninle...yürüyüşlere çıkarıcam yine seni, omuz omuza yine...bizim sana ihtiyacımız var dedim.bizim için kalk dedim.seni bekliyoruz, seni çok seviyoruz herkes dışarda...sen bana inanmadın orda biliyorum.konuşamadın ama ben gözlerinde gördüm.hayatımda hiçbişey senin o anki çaresizliğin kadar koymamıştı bana.sen inanmazsan başıma sensizliğin geleceğini biliyordum çünkü...

sen bizden gittin gideli, ben de benden gittim...artık hiçbi şeyi eskisi gibi hissedemiyorum.sevdiklerimi kaybetmekten başka hiçbişeyden korkmuyorum.yeni tanıştığım insanları daha öncekileri sevdiğim gibi sevemiyorum, bağlanmak istemiyorum insanlara.eskiden çoğu şeyi görmezden gelebilirdim, artık en ufak şeylere katlanamıyorum.eskisi gibi gülemiyorum bile.kahkaha bile atsam hissedemiyorum içimde.neşelenemiyorum artık...herşeyi eksik yaşıyorum, ne yapsam tam olmuyor.

bir sene geçti aradan hayatımın en uzun bir senesiydi belki, belki 10-15 sene yaşamışım gibi hissettim, ama büyüyemedim hiç.aksine hergün biraz daha geriye gitmek istedim.liseye döneyim seninle siyaset tartışalım, maçlara gidelim beraber nohut pilav yiyelim.orta okula döneyim seninle kavga ediyim ama eve her geldiğinde göbeğine sarılayım, çantanı ekmeğini elinden alayım.ilkokula dönüp hayatı yeni öğrenen dünkü çocuk konuşamalarımızı yapalım seninle...anaokulunda göbeğindeki pamukları toplayayım hergün...bazı günler olsun ben odamdan çıkmayayım sen salondan ama aynı anda nefes aldığımızı bileyim..geceleri gelip nefesini dinleyeyim.balkondan arabandan gelen türkü sesini duyayım akşamüstleri.denize girip tezahurat edelim senle.denizanalarından korktuğumda sırtına al beni...bi kere de doğru dürüst oturup içelim seninle.her şeyimiz tam olsun.o adam diye gezen haysiyetsiz kardeşinin yaptıklarını bi kere daha anlat.bi kere daha boşalt içini.ya da gidelim seninle ağız burun dalalım ona...geriye dönelim, bişey yapalım, engel olalım, hasta olma!

seni özlemek günün ışıksız, gecenin yıldızsız kalması gibi...geceleri güneşi, gündüzleri yıldızları bekliyorum seni bulmak için...günler, haftalar, aylar geçiyor sen gelmiyorsun...ben hala annemi uyandığımda başucumda bulduğum, bana bakışından ne olduğunu anladığım sabahtayım.sözde yazın geldiği o gün ve hala yanıyorum o sabahın cehennem ateşinde...hala senin olmayışınla yanıyorum ve bunun ömür boyu süreceğini biliyorum.

ben bu yazıyı sana yazdım baba, seni çok özlüyorum...
ve hala sensiz geçen günlerin ....