yirmi besinci kisim

mesafelerden, özlemden, adamlıktan, dostluktan, ondan, bundan, imkansızlardan, bağ'dan, yürekten, o yüreğin ikiye bölünüp orta kısmından fışkıran ibnelikten, kardeşlikten, yar'dan, can'dan, ciğerden, bilmem kaçıncı defa bıkkınlık getiren kuzunun sarmasından, ayşe'den, fatma'dan, insanlığından, sohbetinden, öküz gibi yemesinden, ama bir bok çıkmamasından, geniş aile'deki ülvi'nin gözümdeki halinden, gördükçe mideme kramp sokan şekilsiz sıfatından, cemal'inden, süreya'sından, gelmişinden, geçmişinden, ortak yönümüz olan fenerbahçeliliğinden den den... hiçbirisi umrumda değil. sokakta bunlardan bi dolu var. herkes herkese göre adam olabiliyor. ya da herkes herkese göre daha fenerli olabiliyor. yahut herkesin dostluğu, yürekliliği, kardeşliği bir başkasına zirve olabiliyor. bunlardan banane!

bu adam benim öteki yarım ise eğer,
kendimi onun yerine koymama değer.

ben bu adama baktığımda kendimi görüyorsam, ikimizin en ortak noktası olan başka bir açıya bakarım. bu adamla aramızda bir bağ oluşmasını sağlayan kadına... bizi 360 derece sarıp sarmalayan açı;
yasuş'umuza yüreğimi gönderiyorum.

şansölyenin tokmakçısı der ki; iyi ki varsınız, iyi ki hayatımdasınız.