reprise

yirmi altıncı uluslararası istanbul film festivalinde altın lale ödülünü kazanan norveç yapımı film.

hem festivalin yarışma konseptine uygun biçimde "sanat" temasını ele alacak kadar ağır, hem de aynı zamanda bir gençlik filminde olması geren kadar tempolu ve eğlenceli. bunun yanına başarılı oyunculukları, amerikan sinemasından farkını hemen hissettiren diyalogları, zaman zaman filme bir video klip estetiği veren kamera açıları ve müzikleri de eklenecek olursa, ödülü de izlenmeyi de hak ettiği rahatlıkla söylenebilir.

bir de filmin idealize etmek gibi bir amacı olmamasına rağmen, hikayeyi izlerken hissedilen bir imrenme duygusu var. bu belki subjektif ve sinemanın dışında bir şey. ama işte bu filmde, yirmili yaşların başında ideali yazar olmak olan ve bu uğurda savaşan gençler var. sığlıktan kendini kurtarabilmiş, birey olmuş gençler. dostluğun da aşkın da farkındalar üstelik. farklılar. deneme yanılma yoluyla da ilerleseler; hayal kırıklıklarına, bunalımlara, intihar girişimlerine kendi hatalarıyla da sürüklenseler sağlam bir hayat algıları var. düştükleri yerden kalkabiliyorlar, tekrar doğrulabiliyorlar diplerden. tekrar düşmekten de korkmuyorlar, tekrar.

tekrar, bu filmin adı. bu niteliklerin hepsi de filmler için belki de. gerçeklerden konuşsak, norveç'ten ummayız bunları. bırakın gençliği filan, sinemada bile imrenilecek bir norveç yakıştırmayız kendimize asla. amerika bize yeter. amerika yeter!