platonik aşk

kendi kendini ucuruma atmaktir. hele bir de o kisinin sevgilisi varsa... kizar durursun kendine "ne yapiyorsun sen!" diye. susturmaya cabalarsin icindekileri ama olmaz. hele bir de ayni siniflardaysaniz her ikisiyle de, onlari her gorusunde kendine daha da kizar, daha da kufur edersin. ama durduramazsin da kendini, her gun sabahlara kadar konustugun kisidir o ama sana, senin ona baktigin gibi bakmaz. buna ragmen sevinirsin her yazdiginda. ama gorursun ya onlari yine yan yana, yine baslarsin kufurlere agiz dolusu...