ece gamze atıcı

1978 doğumlu yazar. istanbul Üniversitesi' nde ingiliz dili ve edebiyatı okudu. Öğrenciliğinden itibaren çeşitli roman ve makale çevirileri yaptı; dergilerde müzik ve sinema yazıları yazdı. Galatasaray Üniversitesi' nde iletişim stratejileri ve halkla ilişkiler yüksek lisansı yaptı. Bir süre ispanya' da kaldı. Salamanca Üniversitesi' nde çağdaş ispanyol edebiyatı dersleri aldı. Medyada çalıştı.

2011 yılında yayınlanan Nar adındaki kitabının bazı bölümlerini tanınan yüzlere okutturmuş ve paylaşmıştır.
https://www.youtube.com/watch?v=5jBX9mZpTAk
https://www.youtube.com/watch?v=A6erBhHAPYs
https://www.youtube.com/watch?v=KFU6iGmdY9U

Kitabından bir kaç alıntı da burda:

“Deniz daha önce gördüğüm kimseye benzemezdi. O, insan olmanın en güzel haliydi. Fazlasıyla süslü ve kibirlidense, sade ve mesafeli olanı severdi. Ne giyse, vücudunun bir parçası gibi dururdu üzerinde. Sözlerin uzunlarındansa kısa, fakat sahici olanlarını beğenirdi.”

“Bütün gökyüzü benimdi. Ben gökyüzüydüm. Onun bir parçasıydım ve bu beni sonsuz kılıyordu. Olduğum gibiydim; eşsiz ve kusurlarla dolu…”

“Yaşadığın yeri turist gibi gezmek gerekir bazen, sevgiliyi yeniden tavlamak gerektiği gibi… istanbul benim için yeniden tavlanması gereken sevgiliydi.”

“Keder fena halde bulaşıcıdır. Tek başına rakı içilmiş bir masadan da kapabilirsiniz, yıllarca kullanılmayı beklemiş bir kurşunkalemden ya da pencere kenarında annesinin yolunu gözleyen küçük bir çocuktan da…”

“Ben çocukların leblebi tozu yeme yarışmaları yaptığı, parlak renkteki Çokomel kâğıtlarını defterlerinin aralarına sakladığı bir çağdan geliyordum. Ben henüz kendime inanmaya başlamamıştım, ama (galiba) elimdeki tahta sopa bana inanmaya başlamıştı.”