evrim

elbette ki istikameti kusursuzluk değildir. evrimsel süreçte, ortama en iyi uyum sağlayan canlı hayatta kalıp evrimine devam edebilir.

bugün bazılarınca evrimin en üst basamağı "sanılan" ve aslında evrimi bütün hızıyla devam eden insan kusursuz değil, baya baya kusurludur çoğu memeliye göre.

örneğin, insanoğlu düşmeye karşı çok hassastır. yolda yürürken düşüp kafasını bir taşa çarpıp ölebilir, yahut kolunu bacağını kırabilir. oysa, çoğu üst düzey memeli bu tür bir düşme sonucu hiçbir hasar almaz.

yine, her yıl yemek yerken soluk borusu tıkanarak ölen insan sayısı, uçak düşmesi sonucu ölen insanlardan kat kat fazladır. oysa çoğu üst düzey memeli için böyle bir tehlike yoktur.

insan gözünün görüşü çok zayıftır. örneğin dandik bir sokak kedisi, geceleri en keskin gözlü insandan 5 kat daha iyi görür. aynı şekilde, insanlar diğer memelilere göre duyma ve koku alma konusunda oldukça geridir.

insanı, benzer primatlardan ayıran tek ve en büyük avantajı, çok gelişmiş bir iletişim yöntemine (dil) ve doğayı kendisine göre şekillendirebilecek bir akla sahip olmasıdır. tabi, hassas kavrama işlemlerini yapabilen el parmakları olmasa bu aklının da pek bir yararı olmayacaktı.

yunuslar da çok zeki ve "kusursuz" ama elleri yok. dolayısıyla ne kadar zeki olurlarsa olsunlar, toplu halde hareket edip, süper taktiklerle balık sürülerini mideye indirmekten başka zekalarını görebilecekleri bir alanları yok...