paristi

ataol behramoğlu şiiri.

paristi, geceydi, gençtim
koyu simsiyah akıyordu seine
sarhoştum, ıslaktım, esriktim
aşktan, şiirden, kederden

paristi, binbir surat paris
bir zaman benimde sevgilim olan
kanatır gibi bir akşamüstü
öpünce eylül dudaklarımdan

paristi, hüzünlerden hüzün beğen
orada ölmek istiyordum
yazılmamış şiirlerimi
ardımsıra sürüklüyordum

paristi, akşamın paris'i
her gülüş, her söz bir sır küpüydü
tepeden tırnağa bir kalptim sanki
özleyişlerle örtülü

paristi hangi zamanın paris'i
uçup giden yaşamla uçarak
anıya dönüştü her şey birden
anıya dönüştü aşk

paristi, gecenin hüznün paris'i
yağmurun ve gençliğin
teşekkürler, esirgediğin
ve sunduğun her şey için.