yedi numara

lise yıllarımda, üniversite böyle bir yer mi ki yoksa kampusistan dizisindeki gibi mi ikilemini yaşama sebep olan dizi.

sonradan anlasıldı kampüsistan tam bir hayalmiş. gündelik hayatta karsılasacagımız yaran tiplerin toplamından oluşmuş bir dizidir. onların daha tipini görünce gülmeye o kadar alışmısım ki yıllar sonra üniversiteyi kazanıp istanbula gittigimde kadıköy vapurunda vahit emmüyle asiyeyi görünce gülümsedim. onların da gülümsemesini bekledim beni farketmediler tabi ancak kendi aralarında da gülmüyorlardı, suskun ve gergin oturuyorlardı kibirli ve soguk duruyorlardı. tam bir hayal kırıklıgıydı ancak yine de sevdgim diziler arasında yer alır.

edit: gün itibariyle armağan'ı da taksim de gördüm, yok yok gerçek hayatta hiç de eğlenceli değillermiş anladım.