az

hakan günday kesinlike az sonra analatacağım fıkradan araklamıştır bu kitabın adını. anlatıyorum iyi dinle, sözlüye kaldıracağım!

şimdi bir kadın varmış, kocası çok yaşlıymış bu hanım ablanın. derken kadın hamile kalmış. 9 ay geçip çocuğu doğmaya yakın kocası hasta yatağına düşmüş. azmetmiş, "çocuğuma ismini koyup öyle öleceğim" diye dişini sıkıyormuş ölmemek için. neyse çocuk dünyaya gelmiş. adam tam çocuğun adını koyacakken "az...." demiş, gerisini getiremedim hıkık diye gidivermiş.

çocuğun adı az olarak kalmış. nüfusa da böyle geçmiş. derken aradan yıllar geçmiş çocuk büyümüş, uludağsözlükte yazar olabilecek yaşai yani 13 yaşına gelmiş. o aralar da annesi gönlünü mahallenin tüpçüsü yıldırım'a kaptırmış. annesi bu birlikteliğe çocuğun nasıl yaklaşacağı konusunda bazı endişeler taşıyormuş. yıldırım beşiktaşlı, saçları hafif dökülmüş, kocakafalının biriymiş. az, sağlam cimbomlu olduğu için bu durumdan rahatsız olur diye düşünüyormuş anneciği.

bir gün kocakafa yıldırım ve çocuğun annesi sevişirlerken az, o gün donuna işediği için okuldan eve erken gelmek durumunda kalmış ve yıldırım'ı annesinin üzerinde görmüş. annesi az'ın geldiğini fark etmiş, kocakafa yıldırım'ı uyarmak için çırpınarak "az geldi, az geldi" diye feveran ediyormuş. yıldırımsa durumu yanlış anlayıp kökledikçe köklüyormuş. yıldırım yardırdıkça kadın durdurak bilmeksizin "az geldi az geldi" demeye devam ediyormuş. yıldırım daha fazla dayanamayarak kasılmalar, titremeler eşliğinde boşalmış. kocakafa yıldırım kadının hala "az geldi" dediğini görünce, "yeter amına koyiyim ya taşşaklarım patladı hala az geldi diyorsun" demiş.

evet buydu...