manisa

spil dağı eteklerinde askerlik yapan arkadaş sebebiyle on beş günde bir taşındığım ama bu olmamış ki mottosunu benimsemiş il.

izmirle alakası yoktur önce bu konuda bir mutabık kalalım.
inci uçlu nokia şarja düşkünlükleri var, mekanda ''ya sarjımı unutmusum bilmem ne sarjı var mı?'' diye sordugunuzda alakasız olarak tüm garsonlar ince uçlu nokia sarjı getirdi, bozmadık bizde.
havuzun orada -ki orası manisanın yaşadığı yer, piyasası falan artık ne derseniz- bir cafe, fastfoodcu,iskenderci yani ne ararsanız bünyesinde barındıran bir mekan var, hah gitmeyin oraya iskender'e pilav koydukları için kavga ettim adamlarla, tersleri çok pis.
herkes asker, ablalar vogue mankenlerine kamyon carpmıs gibi.
mesir macunu senliklerinde akıllarını kaybediyorlar, herkes bir sehzade.
otogarda türk kahvesi bir lira, biz korktuk icemedik, sizi bilemem.

ama gidin görün ne de olsa sehzade sancagı.