disleksi

disleksi kelimesi; zorluk ya da yoksunluk anlamına gelen “dis” hecesi ile dil anlamında kullanılan “leksi” ibaresinin birlikte kullanılmasından oluşan, “kelime-dil yokluğu / zorluğu” anlamında kullanılan bir kelimedir.
disleksinin literatüdeki geçmişi 1600’lere uzanır.
alman doktor schmidt; inme sonrasında okuma becerisini kaybeden 65 yaşındaki bir adamı tarifler.
ingiliz ve iskoç hekimler; 19. yüzyıl sonlarında kraliçe victoria döneminde; çok iyi yetiştirilen ancak okumayı öğrenemeyen çocuklardan söz ederler.
1896 da ingiliz dr morgan 14 yaşında okuma zorluğu olan bir çocuğu tanımlar ve gelişimsel disleksi tanımı gündem gelir. yine yaklaşık aynı dönemlerde dr adolf kussmaul, “kelime körlüğü” tanımını kullanır ve bu durumu sol anguler girus bölgesiyle ilişkilendirir. 20. yüzyılın başında dr rudolf berlin 20 yılda topladığı 6 olguyu sunar ve ilk defa disleksi tanımını kullanır, hinshelwood ise konjenital kelime körlüğü terimini kullanarak tanımlar bu durumu.

kısaca zeka düzeyi ortalama ya da ortalama üzeri olan, dil becerisindeki yetersizliği açıklayabilecek fiziksel, tıbbi, psikolojik, sosyal bir problemi olmayan kişilerdeki beyin kökenli ciddi bir okuma problemidir.