terry fox

kansere karşı gelen bir insanın azminin anlatıldığı belgeseli bugün ntvspor'da izledim ve tüylerim diken diken oldu. yaptığı koşuda onu yoldan çıkarmak isteyenler olmuş, ilk "acaba koşabilir miyim?" diye kendini denediği bir gün teyzenin biri basketbol koçuna (o zaman terry fox'un yanında o varmış) "götürün bu ucubeyi!" demiş. başta tanınmayan biriyken koştukça ülkede daha tanınır hale gelmiş, hatta koşunun bir bölümünde gazetede bir bölgeyi arabayla geçti diye asparagas bir haber de yapılmış ve bu durum onu çok üzmüş. bize hayatta asla pes etmememiz gerektiğini umut maratonu ile göstermiş kısacası. huzur içinde yat, terry fox.