ikiru

"hayat kısadır, aşık olun bakireler" diye başlayan bir şarkıyla aklımda yer etmiş akira kurosawa filmi. yaşamın anlamını arayan bir bürokratın hikayesi. mide kanseri olduktan sonra yaşamaya karar verir watanabe fakat nasıl yaşayacağın bilemez mephistophelesi simgeleyen bir sürü gereksiz roman yazan yazar ona yardım eder. kızlarla takılırlar günün gün ederler. işyerinden bir kıza ilgi duyar watanabe. nasıl mutlu oluyorsunuz der. o da yanlış hatırlamıyorsam çalışırım eve gelirim der. üretmek midir mesele diye aklıma takılmadı da değil. marx "insanlık daima önüne çözebileceği sorunları koyar" der ama insanlığın hala çözemediği bir sorun varsa hayatın anlamıdır kanımca. kimbilir belki de bir anlamı yoktur. belki de hasbelkader yaşıyoruz ve mutlu olmaya çalışmalıyız. ama başkaları mutsuzken nasıl mutlu olabiliriz ki? buna hakkımız var mı? bu da yaşamın çelişkisi işte. çözümsüz maalesef