taxi driver

bazı filmler vardır, kendine has bir orijinalliği, kristalize olmuş bir özgünlüğü vardır. hiçbir şekilde taklit edilemez, yani edilse bile orijanlinin yerini tutamaz demiyorum, cidden edilmeyecek kadar özgün. işte taxi driver böyle bir film.

küçük bir insanın koca bir toplum içindeki yalnızlığını, görsel şiddeti abartmadan anlattığı başka bir film daha yoktur. yani o ruhu
70ler, NewYork, kalabalık caddeler, yalnız bir adam, bugün çekilse aynı atmosferi yansıtamaz.

esinlenilen filmler vardır, udak çapta esinlenmeler Mona Lisa mesela. ama farkli bir tandansta.