bugün
- ne kadar yaşlısın15
- sevgiliniz sözlük kullandığınızı biliyor mu10
- tofaşla köy yolu4
- ikna edip döndüremediklerimiz4
- sevgiliyle arkadaş olmak3
- mervelere giden kızla ciddi düşünmek7
- iranda nükleer savaş olurmu8
- nervio'ya yapılabilecek yemekler16
- gecenin şarkısı12
- amedspor5
- sözlükten hatun düşürmek5
- 2027 yılının bir cuma günü başlaması3
- zayıflama iğnesi3
- gta 6 da 9 farklı son olması3
- simyacılık4
- terör örgütü liderinin villasını havadan bombalama9
- rakı adabı2
- çorabı delik sözlük kızı3
- yemyeşil suratla sarışın hatunu kucağa almak2
- büşra develi3
- bir pazar günü5
- saraca ö yıldırım14
- sude sendromu9
- apartmanlara girip ayakkabı çalan hırsızlar3
- squit game de oyuna devam oyu veren gerizekalılar2
- ismet sözlüğe meme atsın kampanyası10
- saraca097
- gta 637
- fight clubün arda güler hayranlığı2
- bruce willis'in son hali2
- müstakil evde oturuyom yıldırım düşer mi2
- uludağ şikayet10
- mehmet faraç'ın özgür özel'i tehdit etmesi3
- işten çıkarken adama ingilizce am günü yağ6
- yemek yemek ile ilişkiniz nasıl9
- tam öpüşmek üzereyken kendini geri çeken kız3
- sabah ile yeni şafak arasındaki fon kavgası3
- ismet gurbuz 202410
- evde kendi imkanlarınla portal açmak2
- true nickli yazar9
- ismet gurbuz 2024'ün ne yapsa ceza almaması9
- zehirli mantarlar6
- ekrem imamoğlu serbest kalsa cb olur7
- mıknatıs tipi kız3
- 21 kasım 2026 kocaelispor fenerbahçe maçı28
- en son ne aldınız8
- galatasaray mct technic'in petkim galibiyeti3
- 22 kasım 2026 liverpool manchester united maçı2
- ben ibneyim diyen erkek4
- ismet birader bir kardeştir4
doğduğumuz günden başlıyor kendisi. belki de hiçbir şey anlamadığımız onca gün ile devam ediyor bir süre. ilk hatırladıklarımızla çıkıyoruz yola. daha sonra öğreniyoruz aslında ne demek olduklarını. aslında neden burada olduğumuzu bile bilmiyorken, istikameti görmeden, bir gün gideceğimizi bilmek bile ağır geliyorken, türlü türlü hesaplaşmanın içinde boğuluyoruz. bazen kendimizi cümlelerle anlatamazken, bir bakışın aslında neler anlatabildiğini yanımızdakine anlatamıyoruz , gösteremiyoruz sevgilerimizi; aslında en çok gösterilmesi gerekeni.
tüm kırgınlıklarımızı, sinirlerimizi, hırslarımızı, mutluluk ve kızgınlıklarımızı, sevgilerimizi, merhametimizi, saygımızı, alınganlıklarımızı ve daha bilimum akla hayale gelmeyecek yaşanmışlıklarımızı sığdırmaya çalışıyoruz. biz gittikten sonra ise tüm bunları uzunlamasına bir sandıkla birlikte toprak anaya hediye ediyoruz. kendi elimizle getirdiğimizi yine kendi elimizle götürüyoruz.
kelebekler uçuyor içimizde. hepsi de birbirine çarpıyorlar; tıpkı bir ölüm dansı gibi, sonucunda yok olacağını bile bile yola devam etmek gibi, hayat gibi...
çok kısa. yaşadığımız onca mazi, yaşarken uzun gelmesine rağmen, çok kısa.
insanlar doğuyorlar, insanlar yaşıyorlar, insanlar seviyor ve seviliyorlar. ve değerli olanın hangisi olduğunu kaybettikten çok ama çok sonra anlayabiliyorlar. elini uzatıp tutacak kadar yakın değilken hem de.
bir çift sözün, bir güzel tebessümün çok görüldüğü zamandır, hayatın zindan olduğu dakikalar. hayattan ne kadar zevk aldığımızı düşünmeden ölmek istiyoruz bazen; geride kalanlara ne olacağını düşünmeden ve umursamadan. aldığımız nefesin önemini suyun altındayken anlıyoruz, yürümenin verdiği güveni ise konduktan sonra. hep kaybettikten sonra...
hayat, kaybettiklerimizi anlamakla geçirdiğimiz ve geri kazanabilme ihtimallerini didiklediğimiz kısa metraj bir film gibi; güzelliğine benzetme bulamıyoruz kimi zaman. kimi zaman ise başımızı alıp gitmek istiyoruz bir ege kentine.
tüm sırt dönenlere inat yaşamaya devam ediyoruz. daha da sıkı sarılıp, daha da yukarıları hedefleyerek. bir gün, belki bir gün karşındakinin sırtını değil de pişmanlığını görmek umuduyla yaşıyor olmanın hazin durumuyla karşılaşmak ümidiyle...
tüm sırt dönenlere inat...
tüm kırgınlıklarımızı, sinirlerimizi, hırslarımızı, mutluluk ve kızgınlıklarımızı, sevgilerimizi, merhametimizi, saygımızı, alınganlıklarımızı ve daha bilimum akla hayale gelmeyecek yaşanmışlıklarımızı sığdırmaya çalışıyoruz. biz gittikten sonra ise tüm bunları uzunlamasına bir sandıkla birlikte toprak anaya hediye ediyoruz. kendi elimizle getirdiğimizi yine kendi elimizle götürüyoruz.
kelebekler uçuyor içimizde. hepsi de birbirine çarpıyorlar; tıpkı bir ölüm dansı gibi, sonucunda yok olacağını bile bile yola devam etmek gibi, hayat gibi...
çok kısa. yaşadığımız onca mazi, yaşarken uzun gelmesine rağmen, çok kısa.
insanlar doğuyorlar, insanlar yaşıyorlar, insanlar seviyor ve seviliyorlar. ve değerli olanın hangisi olduğunu kaybettikten çok ama çok sonra anlayabiliyorlar. elini uzatıp tutacak kadar yakın değilken hem de.
bir çift sözün, bir güzel tebessümün çok görüldüğü zamandır, hayatın zindan olduğu dakikalar. hayattan ne kadar zevk aldığımızı düşünmeden ölmek istiyoruz bazen; geride kalanlara ne olacağını düşünmeden ve umursamadan. aldığımız nefesin önemini suyun altındayken anlıyoruz, yürümenin verdiği güveni ise konduktan sonra. hep kaybettikten sonra...
hayat, kaybettiklerimizi anlamakla geçirdiğimiz ve geri kazanabilme ihtimallerini didiklediğimiz kısa metraj bir film gibi; güzelliğine benzetme bulamıyoruz kimi zaman. kimi zaman ise başımızı alıp gitmek istiyoruz bir ege kentine.
tüm sırt dönenlere inat yaşamaya devam ediyoruz. daha da sıkı sarılıp, daha da yukarıları hedefleyerek. bir gün, belki bir gün karşındakinin sırtını değil de pişmanlığını görmek umuduyla yaşıyor olmanın hazin durumuyla karşılaşmak ümidiyle...
tüm sırt dönenlere inat...
Gündemdeki Haberler
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com