dem

yunus emrenin bu şiirinde farklı anlamlarıyla kullandığı sözçük.
Hak bir gönül verdi bana,
ha! demeden hayran olur.
Bir dem gelir şadan olur,
bir dem gelir giryan olur.

Bir dem sanasın kış gibi,
şol zemheri olmuş gibi.
Bir dem beşaretten doğar,
hoş bağ ile büstan olur.

Bir dem gelir söyleyemez,
bir sözü şerh eyleyemez.
Bir dem dilinden dür döker,
dertlilere derman olur.

Bir dem div olur ya peri,
viraneler olur yeri.
Bir dem uçar Belkıs ile,
sultan-ı ins ü can olur.

Bir dem varır mescidlere,
yüz sürer anda yerlere.
Bir dem varır deyre girer,
incil okur ruhban olur.

Bir dem gelir isa gibi,
ölmüşleri diri kılur.
Bir dem girer kibr evine,
Fir'avn ile Haman olur.

Bir dem döner Cebraile,
rahmet saçar her mahfile.
Bir dem gelir gümrah olur,
miskin Yunus hayran olur.