sabaha kadar bon jovi dinlemek

geçmişte kalan güzel anıları, melodilerin kurduğu yolda yad etmek.
güzel abiler vardır, hayatın bir döneminde kulakların pasını silmiş, tarjikomik ve görüntüden başka bir şey amaçlamayan hareket ve ilişkilere, şarkılarıyla meydan okumuştur. jon bon jovi de onlardan biridir ve nefis yorumuyla bed of roses' i, always' ı dinlerken günün birinde, alsancak - balçova arası belediye otobüslerini, güneşin sırdaşlık ettiği alsancak - karşıyaka vapurunu hatırlarsınız, gözlerinizden yaş dökülmese de içiniz kan ağlar.
bir isyandır, olmak istediğiniz yerle olduğunuz yer arasında bağlantı kurmaya çalışan depresif coşkuya ses verendir.

--spoiler--

i wanna lay down you bed of roses
--spoiler--

güzel bir şehrin güzel insanları, yüzü gülmeyen alakasız ve soğuk bir şehrin gecesinde gözünüzde canlanır, jon' un güzel yorumu içinizi titretir.