libya

insanlara yemek, sıcak bir yer, sağlık, barınak, meslek sağlayıp onlardan özgür düşünceyi almak mı?

yoksa

özgür düşünceyi onlara bırakıp temel gereksinimlerini karşılayamamak mı?

işte binlerce yıldır tartışılan mesele canlı canlı karşımızda. hangisi daha önemli? hangisi daha doğru? hangisi daha mutlu eder? hangisi "olması gereken"?

içerisinde ahlaktan tutun devlet anlayışına toplumun parçası olan insana ve birey olarak insana kadar her türlü soruları-sorunları barındıran canlı bir örnektir "libya"

hangi yönetim biçimi? mutlu eden mi? özgür kılan mı?

özgürlük?

bilmiyorum ama şöyle bir şey var:

"ateşten ve yiyecekten yoksun bir insan için özgürlük hiç de acelesi olmayan bir lükstür."
*