otopsi teknisyeni

dedem rahmetli türkiye' ye geldiğinde çok fakirlik çekmiş.

aslında babası zenginmiş ama bizimkini kapı dışarı etmiş çünkü mal mülk için başka bir kadını dedemin babası ile evlendirmişler.

neyse bu kadar piyokrafi yeter.

dedem epey bir süre işsiz güçsüz gezdikten sonra bir arkadaşı sayesinde iş bulmuş.

bulduğu iş, idam edilenleri gece karanlığında sırtında veya el arabaları ile taşıyıp gece karanlığında mezarlığa götürmekmiş.

[ kırk' lı yıllarda idamlar meydanlarda gerçekleştiğinden hava kararana kadar cesetler darağacında bekletilirmiş ]


gel zaman git zaman dedem otopsilerede girmeye başlamış.

doktorlara veya kimse görevli onlara yardımcı olmak için.

ve asıl bomba! doktorlar " sen kesmeye başla ben geliyorum " diyebilecek kadar işi ileri götürüp dedemin eline neşter' i verebilmişler.

yazayım dedim.

bu hikayeyi yüziki yaşında vefat eden osmanlı bir insandan dinlemek ayrı bir keyifti ve maalesef gerçektir.