bilseydim sevmezdim dedirten anlar

kalbini actıgın insanı yanlıs tanıdıgını anladıgın andır, daha dogrusu bilmeden tanıdıgın. ilk basta hep oldugu gibi guzeldir hersey uyusursunuz, beraber gulersiniz herseye, beraber uzulursunuz. deli gibi eglenirsiniz ve bir sure sonra ondan hoslandıgınızı anlarsınız. acılmak istersiniz ona ama daha dur ne kadar tanıyorsun ki kızı? bu hoslanma karsılıklı mı anlamaya calısırsın. calısırsın anlamaya ama artık hoslanma yerini sevgiye bırakmıstır, hafif körlüge yani. kızın yaptıgı her hareket sana bu sevginin karsılıklı oldugunu dusundurur. artık hislerini diledigin gibi gösterebilirsin ve gösterirsin de. artık kız ondan hoslandıgından, ilgi duydugundan emindir. sonra bir gun gelir ve bir haber ögrenirsin sevdigin kızın baskası ile yasadıgı bir olayı. hatta bu kisiye deli gibi asık oldugunu ögrenirsin. olaylar alt üst olmustur, sevdiginle yaptıgın bu maca bir 3.kisi daha girmistir. iste o anda yıkılırsın ve sevginden eser kalmaz. sogursun artık kıza arkadas gibi davranmaya baslarsın, belki o kadar bile degil! sonra kız bu eksikligi hisseder fakat pek umrunda da olmaz ne de olsa beni seviyor gibi dusunur. kız senin hicbisey bilmedigini sanır yasadıgı olaylar hakkında, ilgi gösteriyormus gibi yapar ama bilmedigi tek sey senin herseyden haberdar oldugun ve gün gectikce ondan daha da sogudugundur.