evanescence

aslen sınıfımdan bir kıza yakınlaşmak için dinlemeye başladığım, sonradan beni saran gruptur...

sınıfta son ses açılıp dinlenir. eğer hedef kız etraftaysa duyar, yanına gelir, "aa ne dinliyosun?" der. kulaklığın biri alıp takar, oturur yanına. şarkı tek kulaklıkla yeterli keyfi vermemektedir ama olsun. öbür kulağını platoniğinin omzuna yaslarsın. o anda o da aynısını yapmaktadır. kibarca başını çeker, omzunda onun saçlarını, teninin sıcaklığını hissedersin. şarkı markı bahanedir artık çünkü dünyanın en mutlu adamı olunmuştur. şarkı biter, my immortal başlar. hede kız hafif hafif mırıldanmaktadır. sen de katılırsın ona. dudaklarınız bir uyum içinde hareket eder ama fark etmezsin; çünkü artık tüm hislerin körelmiştir. müzik değil, o güzelliğin dudaklarından çıkan mırıltılar, duyduğun tek şeydir artık.....

işte o anda kızın hıyar sevgilisi gelir, el ele sınıftan çıkarlar senin yüzüne bile bakmadan. sen de kalırsın oturduğun sandaylede. elinde bir mp3 çalar, omzunda hala bitmemiş, o tanıdık sıcaklığı arayan tatlı bir his ile...