aşk

Aşk yaşadığım sıralarda yaşadığım için çok mutlu olduğum birşey. Ancak devamında insan kazık yiyince de bir o kadar koyuyor.

Düşününce aşkı bir kalıba oturtamıyorsun aslında. Nedir, ne değildir diye. Psikolojik bir durum bana kalırsa. insan kendini sevmeye mecbur hissediyor olsa gerek. Tabi kendine göre bazı kriterleri yani sevdiği ve sevmediği şeylere göre de o hissi duyabileceği insanlar sınırlanıyor. Ve bu geçen süreçte de birine tutulabiliyor insan uygun birini buldumu. Yada bulduğunu zannettiğinde diyelim.

Dünya da ki en güzel şeylerden biri. Ama en çok acı verebilenide belkide. Gerçi üstünden uzun zaman geçtiği için acı bölümünü attım üstümden de işte yeniden aşk tanımını kavrayabileceğim veya yineleyebileceğim birine rastlamak daha nasip olmadı.

Sonuç olarak diyebileceğim son şey "Aşkta mantığınızı kalp seviyesinde tutun." Yoksa iş yaş oluyor...