ay ben anlamam

bu akşam arkadaşımın düğününe gittim ve şöyle bir olaya şahit oldum.pistin ortasında oldukça kilolu,sarışın,kendini düğünün orginzatörü ilan etmiş(kendince) bol neşeli, bol kahkahalı,dakikada 120 göbek atma kapasitesine sahip hafif saftirik bir abla,herkesi zorla oynamaya kaldırıyor falan..sonra bana doğru yürümeye başladı,yürürken yer titredi ,kalbim hızla atmaya başladı,terledim,korktum!! aman tanrım dedim,benide kolumdan tuttuğu gibi piste atarsa bu kadın asla karşı koyamam çünkü cok ağırr çok..neyse tam yanıma gelmişken sağa doğru ani bir viraj yaptı ve başka bir kadının yanına gitti ve diyalog aynen şöyle gelişti.

saftirik abla- a oturmaya mı geldin kalksana kız
oturan abla- ay yok ben hiç sevmem bu havaları(ben buraların kadını değilim der gibi havalı bir ifade)
saftırık abla- tamam kız sevdiğin havaları çaldırırz
oturan abla- yok yok boşver hem ben hiç anlamam(bunu söylerkende karşıdaki kadını küçümseyen bir bakış attı)
saftirik abla- gel kız çiftetelli çaldıracam.
dedi ve kadını resmen ite-kaka piste çıkardı.birde baktımki az önce o burun kıvıran ben anlamam,bilmem diyen,bu düğün ortamları hiç bana göre değil diye marjinal havalara bürünen ablamız ankara misket havasında karşıdaki saftirik ablayla adeta 1 ay çalışmışlar gibi omuzlarını ve göbeklerinide birbirlerine deydirmek suretiyle, sonderece uyumlu vede abartılı şekilde zıp-zıp-zıplıyor.
şok oldum oha dedim ya ohaaa.ya madem bukadar heveslisin iyide kıvırıyosun niye içinden geldiği gibi davranmıyosun..Sonra düşündüm çokta garip değil aslında dedim.çünkü böyle insanlar hep vardır.ben düğün sevmem ben oynamayı sevmem düğünler bana göre değil diyen,göbek atmanın karizmalarını dağıtacaklarını düşünüp oturdukları yerde popolarını kıvırırken sandalyeden düşenler...
ve ben eve gelmek için salondan ayrılırken ablamız karşısında bir beyle harman dalı oynuyordu::