2 eylül 2011

bugün.

bayramdan eve dün döndüm. uzun bir yolculuktu, yoruldum ama yol uzun olduğu için değil, hayallerim uzun olduğu için. içimde garip bir his, aklımda çocukluk-gençlik-şimdinin aşkı desem değil, sevgilim desem değil birisi var, bayramdan bayrama gördüğüm ama her görüşümde bir kez daha hayran kaldığım birisi.
hatta bu bayramda göremedim bile onu, belki de bu nedenle çıkaramıyorum aklımdan, bir kere görsem bu kadar düşünmezdim, acaba son hali nasıl diye hayallere dalmazdım. hiç kimse beni onun kadar etkileyemedi, hakkımda bildiklerinin akrabalarım olduğa eminim, tıpkı benim onun hakkında bildiklerim kadar bildikleri.
beni sormuş bu bayram, aslında hep sorar halimi hatırımı, yoruldum demiş dinlenmiş odam da, bir anlam çıkarmamalıyım evet ama düşündükçe neler çıkarıyor insan, çok gülüyorum bu hallerime, kızıyorum da kendime, sanki düşünecek hiçbir şey yokmuş gibi şu salak aşıklar gibi onu düşünüyorum.
aşık mıyım? hayır.
seviyor muyum? öyle büyük bir sevgi değil bu.
neden çıkaramıyorum aklımdan?bilmiyorum.

bunları yazıyorum çünkü paylaşmaya ihtiyacım vardı, yazmak içimi dökmek iyi geliyor, konuşmayı sevmem, yazmak daha iyi. içimi döktüğüm için onu düşünmekten vazgeçebilirim belki.

mutlu bir gün geçirmeniz dileğiyle.