ego

ego, merhaba bile diyemedim sana. artık çok geç. ölüyorum ben.

seni çok gördüm ama, çarşıda, pazarda, otobüste, durakta, harekette, mitingde, grevde, boykotta, hapishanede, hücrede, koğuşta, pankartta, fabrikada, okulda, camide mescitte, sinemada, maçlarda, televizyonda, mektuplarda, parklarda, evet bensiz ama hep densiz.

sözlüklerde okudum adını. kitaplarda tanıdım suratını. karşılığını bulamadım kendimde.

sonra kendime döndüm ben neyim diye. uzun meşakkatli psikanaliz.

bazı eski marksistler, freud marcuse karışık gezerdi. şaşardım niye.

hiç bir şeyim yoktu, paylaşırdım insiyaki. derdimi, ekmeğimi, sevgimi. okul yıllarımda, üniversitede altruizmle tanıştım. hoşlandım. kendimde karşılığını buldum.

marx, engels filan derken komünizm, komünist olmak yani ben buymuşum demek, dedim.

kimseyi kıskanmadım, çalıştım; çalıp çırpmadım çalıştım; bilmezken okudum öğrendim; üzülmedim yaşadım; üzmemeye gayret gösterdim yaşadım; niye yok demedim aradım; yorulmadım çabaladım; küsmedim barıştım; tapınmadım inandım; istemedim elde ettim; başaramayınca kızmadım denedim; tutsak oldum, hırpalandım, aç kaldım susuz kaldım, hastalandım şikayet etmedim velhasıl böyle işte, egom avare bensiz, ben bahtiyarım, belki kimsesiz, bikes.