totemcilik

Totem; bir taş, hayvan gibi nesneyi tanımlamak için kullanılır fakat eski insanlar, özellikle dişiler arasında bu kelime erkeğin akrabası olarak tanımlanır. Totem; hem erkeğin atalarını hem de insan-hayvan ortak kardeşliğini simgeler.

Totemcilik, toplumsal kuralları oluşturarak insanların birlikte kardeşçe yaşamasını sağlamıştır. insanları ilkellikten kurtarmıştır.

Totemciliğin özü yamyamlığı ortadan kaldırmaktır. Besinlerin rastgele yağmalanmasını önlemiştir. Mesela ilk insanlarda yiyeceklerin olgunlaşıp çoğalıncaya kadar yenmemesini söyleyen kurallar buna bağlı idi. Böylece birey bir şeyi yemekten sakınma dersi de alıyordu. Tüketim sonradan öğrenilmeyeceği gerçeği yanında tüketimin sınırları öğretiliyordu!

Ayrıca Frazer * totemciliğin dinsel bir kurum olduğu savını da çürütmüştür. Der ki;

'Bir totemden tanrı olarak söz etmek ve klanın buna tapındığını söylemek çok olağan ancak çok ciddi bir yanlıştır. Avustralya yerlilerinde gördüğümüz türden katıksız totemcilikte, totem hiçbir zaman tanrı değildir ve ona hiçbir zaman tapınılmaz. Dizge, tamamiyle demokratik bir dizgedir; bir yanda bir küme insan, öte yanda bir küme nesne-hayvan türü veya bitki) arasında tam anlamıyla eşitlik olduğu temeli üzerine kurulmuş bir düşsel kardeşliktir bu yalnızca. Kuşkusuz uygun koşullar altında bu hayvan ya da bitkilere güneş ya da aya, deniz ya da ırmaklara tapma haline gelebilir ancak böyle bir tapma durumu, totemciliğin en katıksız biçimini uygulayan en aşağı yabanıllar arasında görülmemiştir. Bu yalnızca kültürde bir hayli gelişme göstermiş insanların vardığı bir düzey olmaktadır. Totemciliğin çarpıtılması ve kokuşmasının bir ürünü olarak ortaya çıkmaktadır.'