6

mükemmel sayıların ilki...

belki de mükemmel hakkında görüşlerimdendir, doğduğum andan itibaren peşimde gezmesi.
ilk nefesimi içime çektiğim günün tersi,
yine kendisi,
çok manidar, sanki son nefesini verdiğinde de olacağım der gibi.
uğura inanmadım hiç,
şansa inanmadığım gibi.
ama bir bayan ile kahve içerken "uğurlu sayın hangisi" sorusunu duyduğumda,
her daim yaşamak istemediğim yaşanmışlıklarımın bir köşesinde imzası bulunanı söyledim;
6.

paylaşmanın erdem olmadığı bir dünyada yaşadığımın farkındayım,
ancak bu paylaşmaya karşıyım demek değil;
sadece adının paylaşmak olmasını kabul edemedim hiç.
sanki sahibiymiş gibi, sahip olduğunu bir başkasına dokundurmak, tattırmak, hissettirmek gibi geldi.
insanın kendinden başka hiçbir şeye sahip olamayacağını savundum,
hemde her insan bile değil.
sizin dilinizde paylaşmayı seven biriyim, hemde her şeyini.
ama ben paylaşmıyorum, sahip olmadığımın farkındayım,
büyük kitlelerin tam aksi.
ama paylaşamadığımın tek şey var;
o da 6,
tahmin ettiğiniz gibi...

ancak 6'ya sahip değilim,
sanki o sahip bana,
o paylaşmıyor gibi.
hiç bırakmadı, hep sınıyor beni.
belki iyiliğimi istediği için kötülerimde vardı,
belki sadece pes ettirmek içindi.

adımda, karakterimde, hatırlamak istemediğim ancak asla unutamayacağım her tarihimde,
karşımda durdu dimdik.

tesadüflere inanmadığımı bildiği için çıktı hep karşıma belki.

daha anlatmaya göz kapaklarımın yetmeyeceği kadar çok şey var ona dair,
ancak bu kadar çok sebep varken nefret etmemi gerektiren,
seviyorum, en az saygı duyduğum kadar;
6'yı...

o sanki, o sanki...
sizce ne olabilir ki?
altı üstü mükemmel sayıların ilki...
mükemmel mi?..