kopya çekerkenki anılar

seneler sonra hala güldürebilen anılardandır. seneyi hatırlamam, hesaplayamayacağım da şimdi, ortaokulda tarih sınavındayız.
cevap kilit bir yer ile ilgili, arkadaş uzaktan sessizce dudak hareketleri ile söylemeye çalışıyor ama yok ben mala bağlamış durumdayım, anlamıyorum. yeter ulan diyen arkadaş artık söverek jest ve mimiklerle anlatmaya başladı. ceketinin göğüs kısmını açıp kapatarak bana kopyanın tillahını vermiş oldu. hormonların tavan yaptığı ergenlik dönemindesin bunu anlamayacaksın da neyi anlayacaksın mary jane, gayet tabi hemen yapıştırıyorum cevabı hınzır bir gülüşle, dilin dışarı çıkmasına engel olamayarak; çinçin! sınav biter arkadaş koşar adam yanıma gelir ve 'salak mısın 357 kere çin diyorum sana bir türlü anlayamadın' der. evet bildiğimiz 1 milyar nüfuslu koskoca ülke aklıma gelmesin, tutti frutti gelsin *