ergen sesi

vurgusuzdur.. böyle mırıl mırıl konuşur depresif depresif cümlelerin sonunu yutar.. aralarda üf püf hommm gibi nidalar olur.. yaaa'sız bi cümle de kurulmaz sanırsam ergenlikte..

demin kardeşimle konuştum cıvıl cıvıl sesle uyumadan önce özlemiştir diye beni sonra açtı telefonu yemin ederim aralarda hiç susmayan bi hommmmm gibi bişi vardı.. hayata küstüm yahu..

+ ablasının gülü nasılsın neler yapıyosun annem söledi denemen çok iyi geçmiş oy oy oy ( sevimli efektler şefkatsel hitaplar)

- ABLA yaaa saat geç oldu pöööf ( fonda : Hooooooommmmmm )

+ tamam sen uyu ben de banyo yapıp uyucam öptüm seni biriciğim bi isteğin var mı herşey yolunda mı ?

- yaaa abla yaaa iyi işte uyuycam ben ( fonda : püfü püf püfü püf )

+ ablacım tamam ben kapatıyorum annemlere selam söyle hatta yatmadılarsa bi ver bakıyım ?

- yaaa abla ya bilmiyorum yattılar mı odamdayım ben ( offffffffffff öffffffffffffff offfffffff öffffffff )

+ bak ama kızıcam şimdi git bi iyi geceler de bi öp ( sesim yükselir hafiften )

- yaaa abla öf kalkamam şimdi ( aynı bezgin bekir ses tonu devam ederek fonda : mır mır mır mır mır mır )

+ peki tamam ablacım öptüm seni gıdından seni çok seviyorum oy oy oy bitanem ben.....

- düüüüüüüüt düüüüüüt