tus

nice yiğitlerin ağzına sıçan bir sinavdır. Herhangi bir sınava çalışan adamdan 10 kat fazla çalışır, yine kazanamazsın. üstüne üstlük, daha hayatında 20 sayfalık kitabı bitiremeyen malın birisi gelip, "anaa bu gazanamamış! Tembel mi mal mı ne acaba? Ne doktorusun yavrim sen? Yoğsam pratisyen misin? Vıııı yazık..." diye garip soruları ve sürrealist tavırlarıyla sizi x boyutuna yollar... Böyle kişilere 8x1 oral yaba * uygulaması tam kür sağlamakla birlikte, bu tiplerden uzun dönemli yaşam beklentimiz olmadığından dolayı, "he anam he. He!" gibi konservatif veya palyatif bir tedaviyle bu tip vazalakları başımızdan savarız...
6 sene okuyup, "doktora" ünvanı alarak mezun olduktan sonra, böylesine amele muamelesi gören, askerlikte asteğmenlikten başka seçim şansı verilmeyen, çalışma hayatının her evresinde (pratisyenlik, uzmanlık, doçentlik, profesörlük) mecburi hizmet dayatması yanında, misal bir imam 2100-2300 tl maaş alırken 1500 tl maaşla çalış yoksa da siktir git dayatmasıyla yüzleştirilen, en çok koruması gereken kişi olacağı yerde "performans sistemi" ile halkı müşteri doktorları kasap kılığına sokarak, kendi bakanı tarafından her fırsatta sikilen bir meslek grubuna ait olmak insana ne kadar gurur verir düşünün artık... Hee madem bu kadar bok iş, sen neden uzmanlıkla uğraşıyosunn diyen adama da cevabım; ulan yaş gelmiş neredeyse 30'a acilde "sen benim olduğumu biliyor musun" sendromunu görmekten illallah gelmiş, bildiğin yolgeçen hanı, bari uzman olalım da hastamızın bi sıfatı olsun, seçilmiş olsun, az biraz da para kazanalım diyorum? çok mu hacı? Sırf üniversite ve uzmanlık için harcanan süre (aradaki kayıpları saymazsak) 6+5=11 sene! Boru mu? Birisi gelmiş hala ne doktorusun? Ebenin hörekesinin doktoruyum ulan!
Tövbe...

Neyse, anlat anlat bitmez bu hacılar! Siz susun da gözleriniz konuşsun diyor ve;

Sana şiir yazdım lan Tus!
Al sana:

TUS BENi

Diplomayı alinca sevindim durdum,
Doktorum diye orda burda konuştum!
Pratisyen oldum, periferde bulundum!
Mecburi hizmete, mecbur etti TUS beni...

Çalışırım diye düşündüm durdum,
istifayı basınca, maaştan da oldum!
Sivil kaldım, memlekette bulundum,
Cep harçlığına, talim ettirdi TUS beni...

En az 5 tekrar diye hayal kurdum, duruldum!
Kitapları görünce yandım, kavruldum.
Mecnun oldum, TUS Kampına savruldum,
Kırk kapıya[TUSDATA'ya] muhtaç eyledi TUS beni...

Ben bir garip doktorum,
bu dünyada konar göçerim!
Gahi ağlar, gahi gülerim...
Kitaplarim elde, diyar diyar gezerim,
Onulmaz dertlere sardı TUS beni...

[TUS Hezeyanları Volume 1]