debrecen

simgesi "anka ku$u" olan sehirdir. 3 kez tamamen yakildigi halde küllerinden yeniden dogdugu icin. macaristan'in tarihine bakinca pek de sasilmayacak bir durumdur. ilk kez debrecen'li bi arkadasimin daveti üzerine, her yil düzenlenen cicek festivalini (debreceni virágkarnevál) görmek icin gittigim sehir. ciceklerle dekore edilmis 16-17 tane arabanin, cesitli dans ve müzik gösterileri esliginde bir konvoy halinde gecisidir. arkadasimin dedigine göre cicekleri ve kizlarinin güzelligiyle ünlü olan sehir. güzellik yarismalarinda genelde bu sehirden birinci cikarmis.

kücüktür ve avrupadaki ilk protestan sehirlerindendir. diger katolik kiliselerindeki altin yogunlugunun, ihtisamin aksine, sade protestan kiliselerine ev sahipligi yapar. insanlari, macaristan'li olmaktan, savasci atalarindan, okculardan, tarihlerinden gurur duyan, aci yemeyi seven insanlardir genel olarak. bi de icmeyi.. *
ayrica bir gelenekleri vardir; eslerinin ya da sevgililerinin sol tarafinda yürür erkekler. "sadece köpeklerimiz ve fahiseler sol yanimizda yürürler" gibi bi laflari vardir.

tokaji denilen ickiyi tatmadan, sehrin icindeki gölü gün batiminda gezmeden, eger bulabiliyosaniz ev yapimi yemeklerini ve kestane likörünü denemeden dönmeyiniz. * tadi bizim asureye benzer, bir meyve corbalari vardir. bildigin corba halinde hazirlarlar, ancak tatli ve enfestir. yemek kültürleri diger bazi avrupa ülkelerinden bize daha yakindir. bazi kelimeler ise benzerlik göstermektedir. kapi kelimesini sordugumda, anlaminin kapI oldugunu söylemislerdi. yüzümdeki istemsiz siritis arkadasimin gözünden kacmamisti. eheheh osmanli etkileri hala devam ediyor desene diyince, birazcik bozulmustu. cok gururlu insanlardir, ona göre..

ayrica harika bir macar ailenin yasadigi, güzel anilara ve dostlara ev sahipligi yapan sehir.