gülenay aydın

tek dostum.yüzü gülen kalbi gülen gülyüzlüm.sanırım 2006 yılıydı.kaldığım yurdun kapısında gördüm onu ilk.kulağında müzik, üzerinde ipleri sarkan mor bir pardesü..sıcacık geldi yüzü.o an sevdim onu. sonraki yıl aynı odada geçen aylar.pis yedili, cips,gizlice içilen şaraplar...cebeci yolları arkadaş oldu gülüme.yolda karşılaşırdık.yürümek ikimiz içinde vazgeçilmez bir rahatlama şekliydi.yalnızlığımıza dayanamaz, kendimizle başedemez atardık kendimizi dışarı.kurtuluş parkının karşısında ya da kolej metrosunda karşıma çıkardı gülen yüzüyle.koluna girerdim.ya bir kafe ya da evimiz olurdu yürüyüşün sonu.hep gülerdi.hepte düşünürdüm gülmek bir insana bukadar yakışabilir mi diye.bir kez ağladığına şahit oldum. dayanamadım bende ağladım onunla.tuhaf gelmişti. onun hep gülmesi gerekiyordu sanki.gözleri yaşlarla dolu 'nolur ağlama sen' dedi bana.bir daha ağlamayacağım hadi ağlama sende dedi. en son geçen hafta gördüm onu.iki günlük ankara ziyaretimde.özledim hadi gel dedim.geldi.hayır demezdi zaten.önemli bir şey yoksa gelirdi. yüzü yorgun, mutsuz, umudu kırılmış, bıkmış..ilk defa şikayet etti hayatından.yorgunluğunu anlattı.belirsizlik ürkütüyor dedi.ülkemin geleceğinden endişeliydi özbekistan doğumlu arkadaşım.en az bir türkiyeli kadar...ülkemin derdini dert ederdi kendine.amerikaya gitmeyi planlıyordu okula devam etmek için..durma git dedim.düzene kırgınlığımı saklamadım.sen git, kurtar kendini dedim. ben giderim zaten,ama aklım sizde kalır dedi.siz ne yapacaksınız dedi. anlatacak çok şeyi vardı biliyorum.ama hep dinleyen o oldu. kendine sakladı içinde büyüttüklerini.insan böyle bir kayıbın arkasından mı yakıştırır bazı şeyleri, her davranışına anlam yükler bilmem ama ayrılırken tuhaftı.vedalaşır gibi.'siz çok tatlısınız ' dedi,sarıldı yürüdü metroya. aklımda bir yığın keşke...aklıma gelince içimi huzurla dolduran yüz...bana sığınaktı o. birçok insana öyleydi biliyorum.adını tarihe yazdıracak bir doktor olacaktı onuda biliyorum. dünya ağlamalı aslında böyle bir cevheri yitirdiği için.inanmak istemiyor insan. gülenay aydın.adı gibi aydınlık dostum. naynayım, canım.hep güzelliklerle anacağım(anacağız)adını.mekanın cennet biliyorum.isyan etmemeli..etmemeli ama...bir ölüm bukadar basit olmamalı..seni çok seviyorum.çok